تعمیر عینک واقعیت مجازی

عینک واقعیت مجازی یا عینک حفاظ دار به طور فزاینده ای در حوزه های بازی و سرگرمی محبوب می شود. آن ها سبک تر و راحت تر از صفحه نمایش استاندارد (HMD) استفاده می شود و بسیاری از آنها دارای طیف وسیعی از دستگاه های تعاملی هستند. نمونه هایی از این شامل ردیابی صوتی، تصویری و سر است. این عینک ها به شکل مشابهی با یک عینک عینک ۳D رفتار می کنند که دو تصویر را نمایش می دهند. عینک های معمولی یک تصویر واحد را نشان می دهند، اما عینک های واقعیت مجازی و عینک های ۳D حاوی لنزهای قطبی است که دو تصویر را نشان می دهد، یکی برای هر چشم. این تصاویر به نظر می رسد که یک توهم عمیق است که یک ویژگی خاص از محیط های CAVE است. نام فنی این استروئوسکوپی است. نسخه های پیشرفته ای از این عینک ها دارای سیستم های ردیابی سر هستند. این سیستم به یک رایانه متصل شده است که سیگنال هایی را برای تنظیم تصاویری که توسط کاربر پوشانده شده است، تنظیم می کند تا در محیط اطرافشان حرکت کند. یک بار دیگر، این یک جنبه خاص از واقعیت مجازی کامل CAVE است.

هدست واقعیت مجازی

این عینک ها کاربر را برای دیدن تصاویر سه بعدی که درک توهم عمیق درک را فراهم می کنند، قادر می سازد. برای مثال، کاربر با استفاده از واقعیت مجازی برای اهدافی مثل معماری می تواند از آن استفاده کند، به عنوان مثال می تواند ساختمان را در زوایای مختلف ببیند و از آن عبور کند یا در آن حرکت کند. بسیاری از عینک ها حاوی یک سیستم ردیابی هستند که حرکت حرکات را نشان می دهد و بر اساس تغییر موقعیت عکسی که ماربر می بیند را تغییر می دهد و تنظیم می کند. هر بار که پوشنده سر خود را حرکت می دهد، در مسیر خاصی حرکت می کند یا به شکل دیگری عمل می کند، صحنه مقابل او همانطور که او حرکت می کند، تغییر می کند. سیستم ردیابی به یک رایانه متصل شده است که این تصاویر را تنظیم می کند تا یک محیط واقعی با یک عمق واقع گرایی ادراک شده نشان داده شود. ردیابی باید دقیقا همانطور باشد که می تواند باشد وگرنه توهم تخریب می شود و اثرش را ندارد. عینک ها کاربر را قادر می سازد برای دیدن دو تصویر جداگانه که مغز باهم ترکیب می کند و یک خروجی را می دهد. این چیزی است که به توهم عمق ۳D می دهد. این اغلب همراه با ویدیو و / یا صدا است که به تجربه استفاده از عینک واقعیت مجازی اضافه می شود. هدف این است که با استفاده از دنیایی که واقع گرایانه است و با شیوه ای مشابه با دنیای واقعی رفتار می کند، نشان داده شود. هر تاخیر یا استفاده طولانی مدت باعث قطع ارتباط بین دو دنیا شده و در بعضی موارد، احساس بیماری حرکتی مبتلا می شود. این کار تجربه آنها را مختل می کند.

فناوری واقعیت مجازی به دنبال ایجاد یک تصویر واقعی یا یک تصویر سه بعدی واقعی است که یک انسان می تواند به صورت واقعی درک کند و حتی با روش های واقعی تعامل کند. واقعیت مجازی را به اختصار VR می نامیم که کوتاه شده عبارت (virtual reality) است.virtual-reality-glasses VR در دستگاه هایی مانند هدست ها به طور کامل با ترکیبی از سخت افزار و نرم افزار ایجاد می شود. این از AR (واقعیت افزوده) متفاوت است، که از پوشش یک دنیای واقعی استفاده می کند و به آن اجزایی اضافه می کند، مانندMicrosoft HoloLens. VR به نظر می رسد که دشوارتر است: در AR، نقاط پایدار و ثابت ثابت وجود دارد که چشم شما می تواند برای ردیابی و حرکت از آن ها استفاده کند. در VR، محیط کامل شبیه سازی شده است و واقع گرایی برای رسیدن به آن سخت تر است. پروژه های برش لبه VR با حس لامسه و حتی بو کار می کنند، اما در بازار مصرف کننده VR به طور معمول به دیدن، شنیدن و دست زدن به اشیاء ساده محدود می شود: اما می توانید هنگام استفاده از این بخش هم شگفت زده شوید که با این حواس چه کارهایی می شود انجام داد. 

ما شاهد نسخه های بسیاری از مارک های فن آوری بالا مانند گوگل و سونی، هر کدام با روش منحصر به فرد خود کار می کنند. این هدست ها یا عینک ها  بر اساس سخت افزارهایی که برای طراحی آنها طراحی شده اند تقسیم بندی می شوند.عینک ها و هدست های بزرگتر و با کیفیت بالا معمولا برای کار با رایانه های شخصی که برای اجرای نرم افزار VR فعال شده اند طراحی شده اند. پشت سر آن ها هدست های طراحی شده برای دستگاه های دیگر مانند کنسول های بازی، به ویژه PlayStation VR است. اخیرا، ما شاهد رشد یک هدست مستقل هستیم که شامل تمام سخت افزارهای مورد نیاز است. سپس هدست های ارزان تر که برای کار با گوشی های هوشمند طراحی شده اند، همراه با یک اسلات در هدست برای قرار دادن صفحه نمایش گوشی هوشمند در فاصله مناسب از چشم. این هدست ها برای کار با برنامه های VR ساخته شده اند که تجربیات ساده تری را ارائه می دهند.

در اینجا اجزایی هستند که نشان می دهد این دستگاه ها چگونه کار می کنند و نحوه ی هماهنگ شدن آن با یکدیگر چگونه است:
 
Content feeds:  فید های محتوا توسط سخت افزار، معمولا سخت افزار در رایانه، کنسول یا تلفن عرضه می شود. این داده هایی است که دنیای دیجیتال را تشکیل می دهد و باید از جایی بیرون بیاید. این روزها می توانید تجربه های VR را در یک برنامه یا بازی پیدا کنید.
 
کنترل: هدست بسیار ساده VR اجازه می دهد اکتشاف اولیه و تعامل با چند دکمه واقع در هدست (به خصوص رایج در VR کودک دوستانه) صورت گیرد. هدست های پیشرفته تر دارای کنترل کننده های دستی (کمی شبیه Nintendo Wii) هستند. پیشرفته ترین کنترلرهای پیشنهاد شده که تقلید دستگاه های واقعی مانند اسلحه و شمش ها را ذکر کرده اند. آنها به طور مستقیم با سخت افزارهایی که فید را ارسال می کنند ارتباط برقرار می کنند.
 
نمایش ها: صفحه نمایش جایی است که تصویر VR بر روی چشم ها قرار می گیرد. در روزهای گذشته، دو نمایش جداگانه، یکی برای هر چشم، در عینک های گنجانده شده بود، و این یک رویکرد محبوب برای هدست مانند Oculus Rift است. اما به دلیل هزینه و اجزای اضافی، این روزها کمتر رایج است. بسیاری از هدست های ارزان قیمت به سادگی از صفحه نمایش گوشی های هوشمند کامل به عنوان صفحه نمایش یا صفحه نمایش OLED استفاده می کنند.
 
لنزها: بسیاری از هدست ها شامل لنزهایی هستند که به چشمان شما بر روی صفحه نمایش کمک می کنند تا به نظر برسد شما به یک محیط واقعی نگاه می کنید. این چیزی است که VR اجازه می دهد بر روی صفحه نمایش به عنوان گوشی های هوشمند کار کند. کار با هدستنسخه های پیشرفته تر نیز برای تنظیم لنز امکان پذیر است، که برای هر دو چشم و واقعیت بسیار مهم است.
 
میدان دید: منظره ای کامل از منظر، البته، ۳۶۰ درجه خواهد بود. از آنجا که این در هدست امکان پذیر نیست، اکثر سازندگان هدست VR در حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ درجه قرار دارند که به بهبود غوطه وری کمک می کند.
 
نرخ فریم: هر چه نرخ فریم بالاتر بالاتر باشد غوطه وری بهتر می شود، بنابراین هدف در اینجا ۶۰ FPS تا ۱۲۰ FPS و سخت افزار قدرتمند برای پشتیبان گیری آن است نیاز است. اگر فرکانس شروع به کند شدن کند، تمام غوطه وری گم می شود و اغلب سردرد منجر به می شود.
 
سنسورهای ردیابی: هدست های پیشرفته نیاز به دانستن این دارد کهچه زمانی سر، دست و حتی بدن خود را حرکت می دهید. بنابراین هدست ها نیز با سنسور حرکت در هدست عرضه می شوند و گاهی اوقات نیز بر روی سخت افزار اضافی بر اساس طراحی فضای خود، از جمله PlayStation VR ارائه می شود.
 
صوتی: بخش صوتی یا همراه هدست (عینک) یا به عنوان بخش جداگانه همراه آن است.
تعمیرات عینک واقعیت مجازی
 
خرابی های عینک واقعیت مجازی
 
از جمله مشکلاتی که ممکن است برای این قبلی هدیست ها پیش آید میتوان به این موارد اشاره کرد که تصویر نمایش داده نمی شود و سیگنالی رد و بدل نمی شود که بتواند حرکت ما را تشخیص دهد. نرخ فریم کاهش می یابد و حرکت تصاویر با حکات ما منطبق نیست و بسیاری موارد دیگر که نشان دهنده این است که دستگاه ما به خوبی کار نمی کند.
در صورت بروز خرابی در سیستم عینک واقعیت مجازی خود می توانید با واحد تعمیرات لوازم صوتی و تصویری مجمع فنی ملی پایتخت تماس حاصل فرمایید یا مراجعه حضوری داشته باشید. 
لازم به ذکر است که کلیه تعمیرات در این مرکز برای همکاران گرامی با قیمت همکاری انجام خواهد پذیرفت و همچنین عزیزان از شهرستان ها می توانند کالای تعمیری خود را با پست سفارشی و یا تیپاکس جهت تعمیرات به این مرکز ارسال نمایند تا در اسرع وقت بتوانیم خدمت گزار مناسبی برای ایشان باشیم.
 
تلفن تماس: ۰۲۱۶۶۹۲۲۳۷۹
 
آدرس» تهران –میدان انقلاب-جمالزاده شمالی-خ فرصت شیرازی-نرسیده به والعصر – کوچه صالحی-نبش درفش -پلاک۱
 
چه امتیازی به این وب سایت میدهید؟